Galeria Łukasza Krajewskiego
Z Ptaki Polski Środkowej - Sekcja Ornitologiczna UŁ
Nowe zdjęcia:
08.09.2011
- Młody wydrzyk długosterny - Siemianówka 2.09.2011 - kilka słów na temat identyfikacji
- Siemianówka 1.-5.09.2011
01.02.2010
- Hel i okolice 26.-30.01.2011
Pozostałe zdjęcia
Wszystkie prezentowane poniżej zjęcia zostały wykonane metodą digiscopingu - to jest z połączenia lunety (Kowa 821 z okularem szerokokątnym 32x) z cyfrowym aparatem kompaktowym (Nikon Coolpix P5000). Dotyczy to tylko zdjęć ptaków. Gdyby miał ktoś ochotę skomentować tą podstronę/zdjęcia to zapraszam na przykład - tutaj: Dyskusja:Galeria Łukasza Krajewskiego lub mailowo: lukas.krajewski@yahoo.pl
Pozdrawiam Łukasz Krajewski
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Na przykładzie wydrzyka długosternego (Stercorarius longicaudus) obserowanego 2.09.2011 na zb. Siemianówka przedstawiam krótką analizę niektórych cech juwenalnych wydrzyków długosternych, mam nadzieję że się to kiedyś komuś przyda ("Collins" nie zawsze wystarcza):
- Ogólny koloryt - chłodny, beżowy (szaro-brązowy), bez typowego dla wydrzyków ostrosternych (St. parasiticus) ciepłych, rdzawych kolorów.
- Dziób - stosunkowo krótki i dość potężny. Kolor czarny zajmuje niemal połowę dzioba; dochodzi do dość wyraźnie zaznaczonego podcięcia, po czym się zwęża ku środkowi dzioba. U obu większych wydrzyków czerń ogranicza się do samego zakończenia dzioba. Dodatkową cechą odróżniającą wydrzyka długosternego od ostrosternego i tęposternego (St. pomarinus) jest umiejscownie nozdrzy - są one przesunięte ku nasadzie dzioba, w związku z czym odległość 'nasada dzioba-poczętek nozdrzy' jest mniejsza niż odległość 'koniec nozdrzy-koniec dzioba'.
- Pierś - jednolicie ubarwiona, u wydrzyków ostrosternych (nie dotyczy najciemniejszych osobników) powinno być tam widać wyraźne kreskowanie.
- Pokrwy ogonowe - zarówno pod ogonem, jak i nad nim powinny występować pióra wyraźnie prążkowane czarno-biało.
- Środkowe sterówki - koniuszki tych piór u juwenalnych ptaków są lekko zaokrąglone; u wydrzyków ostrosternych są zaostrzone, u tęposternych zaś tępo zakończone, niemal prostokątnie. Dodatkowo u wydrzyków długosternych często spotyka się rozjaśnienie na końcach tych piór (jak u powyższego ptaka).
- Lotki pierwszego rzędu - na złożonym skrzydle u wydrzyków długosternych i tęposternych praktycznie nie są widoczne jasne zakończenia tych piór. Natomiast w locie spore znaczenie mają jasne plamy na spodzie i wierzchu tych piór. W przypadku wydrzyka długosternego na spodzie zwykle jasna plama jest niedużych rozmiarów, ale w przypadku powyższego osobnika mamy doczynienia z wyjątkowo rozległą białą plamą. Z wierzchu gatunek ten powinnien mieć białe tylko stosiny 2-3 zewnętrznych lotek, wyjątkowo więcej piór może posiadać białe stosiny, a biel na chorągiewkach może być nawet widoczna z wierzchu, jak u typowych ostrosternych.
 Bataliony łapią owady |
 Płatkonóg raz |
 Płatkonóg dwa |
 Dzierlatka na tamie |
 skubie chwasty |
 Mewy pospolite i srebrzyste |
 Mewa blada |
 Śmieszki |
 Mewa pospolita |
 Ogorzałka |
 Perkoz rogaty |
 Szlachary |
 Portowe koty |
W maju 2011, zdjęcia umieszczane na stronie przekroczyły liczbę 500 i rozmiar 1GB. Sekcja samodzielnie pokrywa koszty utrzymania serwera. By tych kosztów nie zwiększać podjęta została decyzja o umieszczeniu zdjęć w przestrzeni nieodpłatnie udostępnionej przez Galerię Martin.